Zomerzonnewende 2003 groeit opnieuw uit tot volksfeest

 Op 22 juni richtte HAGOK in het park van het Haachtse gemeentehuis voor de derde keer een volksfeest in ter gelegenheid van de Zomerzonnewende. Is de langste dag van het jaar immers niet dé dag bij uitstek om feest te vieren ? In Duitsland leeft de Mitsommernacht-traditie nog sterk. In Engeland verzamelen ieder jaar duizenden mensen rond Stonehenge. Ongetwijfeld stammen deze gewoonten uit de Keltische periode. Vandaar dat ook de HAGOK Zomer-zonnewendeviering door druïden (Haachts Zoldertheater) werd ingeleid.

Tijdens de voormiddag kwamen zowel de fietsers als de wandelaars aan hun trekken via een begeleide historische fietstocht doorheen Wespelaar, Tildonk, Wakkerzeel en Haacht, en een begeleide natuurwandeling door het ‘s Gorisgat ende Goerbroeck. ’s Namiddags knoopte HAGOK met het verleden aan door het feest te stofferen met historische en volkskundige personages in klederdracht. In dit kader pasten de originele volksdansen die zowel door de Haachtse als de Wespelaarse Sint-Sebastiaansgilde gebracht werden.

Dit jaar waren zelfs de Tildonkse bloemenreuzen Jan en Babs (begeleid door Landelijke Gilde Tildonk) van de partij. Hun intocht ging niet onopgemerkt voorbij : ze werden verwelkomd door Mon Fillet, de Haachtse burgemeester himself. Ondertussen zorgde het Haachtse Zoldertheater, ditmaal uitgedost als Breugheliaanse kermisvierders, alweer voor de taartenverkoop.

Net als de vorige jaren nam het Volksorkest van Winksele de muzikale omlijsting voor haar rekening. Hun volkse deuntjes maakten het gezwoeg van niet minder dan 25 tappers en diensters (ook al in klederdracht) wat dragelijker. De zon was immers van de partij en de inwoners van het bierdorp Haacht zijn nu eenmaal geen beginnelingen. Het gerstenat stroomde bij beken terwijl de folkloristische attracties de revue passeerden.

HAGOK plaatst ieder Zomerfeest in het teken van een bijzonder historisch feit of herdenking.

De eerste keer (2001) stond de herontdekking van het verdwenen gehucht Beek (Nederassent) in de belangstelling. Vorig jaar (700 jaar na 1302) zetten we de Haachtse ridder Arnold Vander Hofstat in de schijnwerpers. Dit jaar werd aandacht besteed aan het Wakkerzeelse gebruik waarbij wonden van bedevaarders, die aan hondsdolheid (razernij) leden, met gloeiende ijzers werden gezuiverd en genezen. Tijdens een evocatie van dit gebeuren werden de "ijzers van St.-Hubertus" opnieuw gehanteerd door de pastoor van Wakkerzeel (Jo VDS). De "zieke" werd vastgehouden door zijn familieleden (Haachts Zoldertheater) en zijn rug werd duchtig met het brandijzer bewerkt. Het sprakeloze en wat aangeslagen publiek barstte in vreugde uit toen de kerel riep :"Den Here zij geprezen, ick ben genezen!"

Het hoogtepunt van het Volksfeest was zonder twijfel de dialectcauserie door Lewie en Lewiske uit het Klapgat (Theater Hogts Klapgat). In het plat Haachts werden vrijwel alle actuele situaties en histories uit de deelgemeente van ironische commentaar voorzien. Het geamuseerde publiek luisterde muisstil naar hun grappen.

Voor het eerst kon niet alleen de dorst gelest, maar tevens de inwendige mens gesterkt worden. Talrijk waren zij die genoten van de gelegenheidsbarbecue die speciaal bereid werd door enkele ervaren HAGOK-keukenpieten.

Als klap op de vuurpijl concerteerde de Koninklijke Harmonie Sint-Remigius met bijna zestig muzikanten. Op het programma stonden bekende aria’s van Verdi en, hoe kan het ook anders op een Volksfeest, een resem gratuite volksdeuntjes.

Uiteindelijk zorgde de Peter Millersband met Hammondorgel en gitaarbegeleiding voor de nodige achtergrondmuziek terwijl het feest langzaam uitdeinde. Kort na 22 u. weerklonk de klassiek geworden zwanenzang van de voorzitter, terwijl als apotheose boven de vijver een kort maar krachtig vuurwerk werd afgeschoten.

HAGOK heeft op 22 juni bewezen in staat te zijn een publiek van ruim 1300 mensen tijdens een halve dag durend feest te kunnen charmeren en blijven boeien. Bovendien slaagden we erin volksgroepen uit de vier Haachtse deelgemeenten in een totaalspektakel samen te brengen. De Haachtse Zomerzonnewende zal ook in de toekomst hoge toppen scheren.