Abdij Vrouwenpark was een belangrijke Brabantse cisterciënzerinnenabdij (kort voor 1215-1796). Blootlegging van de noordflank van de abdijkerk, van het westelijk uiteinde tot in het noordelijk transept. Ontdekking van een aanzienlijk deel van het abdijkerkhof (ong. 300 skeletten geborgen). Tot de belangrijkste losse vondsten behoren : een ijzerzandstenen versierde zuilsokkel (vroege 13^de eeuw), bouwstenen met beschildering, losse wandbeschilderingsresten, nis met hoogverheven, gepolychromeerd beeldhouwwerk (15^de eeuw), twee renaissancekapitelen, en de versierde grafsteen van Ida van Moerzeke, een tot nog toe onbekende abdis (2^de helft 13^de eeuw).
De verwerking van de archeologische gegevens uit de opgravingen te Vrouwenpark (Rotselaar) gebeurt o.l.v. Ward Caes met de medewerking van ondermeer : Gys Degreef, Frederik Daniëls, Isabel Jansen (IAP), Inge Uyterhoeven,Nathalie Cleeren en Bart Robberechts (allen archeologen).
Meer dan 200 van de wel 300 (partiële) skeletten werden door dr. P. Hooft onderzocht. De menselijke resten zijn ondertussen herbegraven op het kerkhof van de paters Montfortanen.
Alle archeologica werden inmiddels overgebracht naar het HAGOK-documentatiecentrum te Haacht, waar de gegevens op computerbestanden gezet worden om de interpretatie te vergemakkelijken. De eerste archeologische besluiten mogen verwacht worden tegen 2002. Na onderzoek gaan de archeologica opnieuw terug naar Vrouwenpark, waar ze bv. in het cellarium opgestapeld of tentoongesteld kunnen worden.